Tupinambá

De Tupinambá zijn inheemse volken die in de zestiende eeuw grote delen van de Braziliaanse Atlantische kust bewoonden. Tatoeages, verf, oorlog en ceremonies staan centraal in vroege Europese verslagen.

Hans Staden beschreef vijanden die gevangen werden gehouden vóór een openbare rituele doding. Een gevangene kon in de gemeenschap wonen en eten krijgen tot de ceremonie. De gebeurtenis hield verband met oorlog en wraak.

Vrouwen bereidden de gevangene en de houten knots, ibirapema, voor. Opvallend is dat zijn gezicht en de knots vergelijkbaar werden beschilderd, terwijl vrouwen zongen. Versiering was onderdeel van het ritueel.

De gevangene werd gedood en het lichaam voorbereid voor een rituele maaltijd. Zulke verslagen leidden in Europa tot dramatische kannibalismebeelden. Naast geweld tonen kleding, verf en voorwerpen ook de zorg voor het uiterlijk tijdens een betekenisvolle gebeurtenis.