Aan de noordwestelijke Pacifische kust leven vele inheemse volken, waaronder de Kwakwaka'wakw, Nuu-chah-nulth en Nuxalk. Hun tradities verbinden lichaamsversiering met maskers, dans en geërfde familieverhalen.
Winterceremonies konden een dorp veranderen. Een danser verscheen als vogel, beer of ander wezen. Zang, trommels en beweging brachten het masker tot leven. Sommige maskers gingen open en onthulden een tweede figuur.
De Kwakwaka'wakw-Hamat̓sa draait om de gevaarlijke kracht van een kannibaalgeest. Een ingewijde keert in wilde toestand terug uit de wildernis. De ceremonie brengt die kracht onder controle. Het is een ceremonieel verhaal, geen beschrijving van dagelijks leven.
Verwante dieren en geesten staan op lichamen, huizen en palen. Ze konden families en hun rechten op namen en optredens tonen. Een beeld en een tatoeage droegen soms verschillende versies van hetzelfde erfelijke patroon.
