De Timucua waren inheemse volken uit Florida en nabijgelegen delen van Noord-Amerika. Verwante talen verbonden hen, niet één koninkrijk. Ze hadden dorpen, akkers en machtige leiders voordat Franse expedities in de jaren 1560 arriveerden.
Europese beschrijvingen noemen uitgebreide tatoeages, vooral bij mensen met aanzien. Leiders, belangrijke vrouwen en krijgers worden afgebeeld met ingewikkelde lichaamspatronen.
De kleurstof bleef onder de huid zitten. Prenten van Theodor de Bry tonen getatoeëerde figuren in optochten, overleg en oorlogsvoorbereidingen. Ze zijn gebaseerd op materiaal rond Jacques Le Moyne en vormen latere Europese weergaven van het Timucua-leven.
Ziekte, conflict en het missiesysteem brachten enorme verliezen. Overlevenden werden verdreven of sloten zich bij andere gemeenschappen aan. Sommigen gingen in 1763 naar Cuba. De Seminole ontstonden uit een andere geschiedenis; ze waren geen Timucua met een nieuwe naam.
